السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

392

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

اللّهمّ ، لك الحمد غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ ، شَدِيدِ الْعِقابِ ، ذِي « 1 » الطَّوْلِ ، لا إله إلّا أنت ، إليك المصير . اللّهمّ ، لك الحمد في اللَّيْلِ إِذا يَغْشى ، و لك الحمد في النَّهارِ إِذا تَجَلَّى ، و لك الحمد في الآخرة و الأولى ، و لك الحمد عدد كلّ نجم و ملك في السّماء ، و لك الحمد عدد الثّرى و الحصى و النّوى ، و لك الحمد عدد ما في جوف الأرض ، و لك الحمد عدد أوزان مياه البحار ، و لك الحمد عدد أوراق الأشجار ، و لك الحمد عدد ما على وجه الأرض ، و لك الحمد عدد ما أحصى كتابك ، و لك الحمد عدد ما أحاط به علمك ، و لك الحمد عدد الإنس و الجنّ و الهوامّ و الطّير و البهائم و السّباع ، حمدا كثيرا طيّبا مباركا فيه ، كما تحبّ ربّنا و ترضى ، و كما ينبغى لكرم وجهك و عزّ جلالك . » - به نام خداوند رحمت‌گستر مهربان ، پاك و منزّه است خداوند ، و ستايش مخصوص اوست ، و معبودى جز خدا نيست ، و خداوند بزرگتر است ، و هيچ تحوّل و قدرتى نيست مگر به وسيلهء خداوند بلند مرتبهء بزرگ ، منزّه است خداوند در تمام لحظات شب و اطراف [ و آغاز و پايان و ديگر اوقات ] روز ، منزّه است خداوند در هنگام صبح و لحظات عصر ، منزّه است خداوند در شام و صبح ، منزّه است خداوند هنگامى كه شب و يا صبح مىكنيد ، و ستايش مخصوص اوست در آسمانها و زمين و شامگاهان و هنگامى كه ظهر مىكنيد ، زنده را از مرده ، و مرده را از زنده بيرون آورده ، و زمين را بعد از مرگش زنده مىگرداند ، و شما نيز اين چنين از قبر بيرون آورده مىشويد . منزّه است پروردگارت ، پروردگار سرافراز از آنچه كه او را بدان توصيف مىنمايد ، و سلام بر پيامبران فرستاده شده ، و ستايش خداوندى را كه پروردگار عالميان است ، منزّه است خداوندى كه صاحب [ عالم ] ملك و ملكوت است ، منزّه است خداوندى كه سرافراز و جبّار است ، منزّه است خداوندى كه بزرگمنش و عظيم است ، پادشاه و فرمانرواى حقّ و چيره و مسلّط ، و پاكيزه از تمام آلايشها ، منزّه است خداوند ، پادشاه زنده‌اى كه هرگز نمىميرد ، منزّه است خداوند ، پادشاه زنده پاكيزه از تمام كاستيها ، منزّه است خداوند پا بر جاى جاودانى ، منزّه است خداوند جاودان پا بر جا ، منزّه است پروردگار بزرگم ، منزّه است پروردگارى كه بلند مرتبه‌ترين است ، منزّه است خداوندى كه زندهء پا بر جا و بر پا دارندهء تمام مخلوقات است ، منزّه است خداوندى كه بلند مرتبه و بلند مرتبه‌ترين است . او منزّه

--> ( 1 ) به نظر مىرسد « ذا » درست باشد .